15 ஏப்ரல், 2026

அமானிதம் குறித்த அற்புத சம்பவங்கள்!



نماذِجُ في الأمانةِ من الأُمَمِ الماضيةِ

- عن أبي هُرَيرةَ رَضِيَ اللهُ عنه قال: قال رسولُ اللهِ صلَّى اللهُ عليه وسلَّم: ((اشترى رجلٌ مِن رجُلٍ عَقَارًا له، فوجَد الرَّجُلُ الذي اشترى العَقَارَ في عَقَارِه جَرَّةً فيها ذَهَبٌ، فقال له الذي اشتَرى العَقَارَ: خُذْ ذهَبَك مِنِّي؛ إنَّما اشتريتُ منك الأرضَ، ولم أبْتَعْ منك الذَّهَبَ! فقال الذي شَرى الأرضَ: إنَّما بِعتُك الأرضَ وما فيها! فتَحاكما إلى رجُلٍ، فقال الذي تَحاكَما إليه: ألَكُما وَلَدٌ؟ فقال أحدُهما: لي غلامٌ، وقال الآخَرُ: لي جاريةٌ، قال: أنْكِحوا الغُلامَ الجاريةَ، وأنْفِقوا على أنفُسِكما منه، وتَصدَّقا   .

1. நிலத்தில் கிடைத்த தங்கம்: யாருக்குச் சொந்தம்?

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: "ஒருவர் மற்றவரிடமிருந்து ஒரு நிலத்தை வாங்கினார். வாங்கியவர் அந்த நிலத்தில் தங்கக் காசுகள் நிறைந்த ஒரு ஜாடியைக் கண்டார். அவர் நிலத்தை விற்றவரிடம் சென்று, 'உன்னுடைய தங்கத்தை எடுத்துக் கொள். நான் உன்னிடமிருந்து நிலத்தைத்தான் வாங்கினேன், தங்கத்தை அல்ல!' என்றார். ஆனால் நிலத்தை விற்றவரோ, 'நான் அந்த நிலத்தையும் அதில் உள்ளவை அனைத்தையுமே உனக்கு விற்றுவிட்டேன்' என்றார்.

இருவரும் ஒரு நீதிபதியிடம் சென்றனர். அந்த நீதிபதி, 'உங்கள் இருவருக்கும் பிள்ளைகள் உண்டா?' என்று கேட்டார். ஒருவருக்கு ஒரு மகனும், மற்றவருக்கு ஒரு மகளும் இருந்தனர். நீதிபதி, 'உங்கள் இருவரின் பிள்ளைகளுக்கும் திருமணம் செய்து வைத்து, அந்தப் பணத்தை அவர்களுக்குச் செலவிடுங்கள், தர்மமும் செய்யுங்கள்' என்று தீர்ப்பளித்தார்."

படிப்பினை: இந்த இருவரும் உலகப் பொருட்களின் மீது பேராசை கொள்ளாமல், தங்களுக்கு உரிமையில்லாத பொருளை 'அமானிதம்' (அடைக்கலம்) என்று கருதி விலகிய நேர்மை வியக்கத்தக்கது.
- وعنه أيضًا، عن النَّبيِّ صلَّى اللهُ عليه وسلَّم: ((أنَّه ذَكرَ رَجُلًا من بني إسرائيلَ، سَأل بَعضَ بني إسرائيلَ أن يُسلِفَه ألْفَ دينارٍ، فقال: ائتِني بالشُّهداءِ أُشهِدْهم، فقال: كفى بالله شَهيدًا! قال: فأْتِني بالكفيلِ، قال: كفى باللهِ كفيلًا! قال: صَدَقْتَ، فدَفعَها إليه إلى أجلٍ مُسَمًّى، فخَرجَ في البَحرِ فقَضى حاجَتَه، ثُمَّ التمَسَ مركبًا يركبُها يَقدَمُ عليه للأجلِ الذي أجَّلَه، فلم يَجِد مركبًا، فأخذَ خَشَبةً فنَقَرَها، فأدخَلَ فيها ألْفَ دينارٍ وصَحيفةً منه إلى صاحِبِه، ثُمَّ زَجَّجَ  مَوضِعَها، ثُمَّ أتى بها إلى البَحرِ، فقال: اللهُمَّ إنَّك تَعلمُ أنِّي كُنتُ تَسلَّفتُ فلانًا ألفَ دينارٍ، فسَألَني كفيلًا، فقُلتُ: كفى باللهِ كفيلًا، فرَضِيَ بك، وسألَني شهيدًا فقُلتُ: كفى بالله شَهيدًا، فرَضِيَ بك، وأنِّي جَهَدْتُ  أن أجِدَ مركبًا أبعَثُ إليه الذي له، فلمْ أقدِرْ، وإنِّي أستَودِعُكَها، فرمى بها في البَحرِ حَتى ولَجَت  فيه، ثُمَّ انصَرَف وهو في ذلك يلتَمِسُ مركَبًا يخرُجُ إلى بَلَدِه، فخَرجَ الرَّجُلُ الذي كانَ أسلَفَه يَنظُرُ لعَلَّ مركبًا قد جاءَ بمالِه، فإذا بالخَشَبةِ التي فيها المالُ، فأخذَها لأهلِه حَطَبًا، فلمَّا نَشَرها وجَدَ المالَ والصَّحيفةَ! ثُمَّ قدِمَ الذي كانَ أسلَفَه فأتى بالألفِ دينارٍ، فقال: واللهِ ما زِلْتُ جاهدًا في طَلَبِ مركبٍ لآتِيَك بمالِك فما وجَدْتُ مَركَبًا قبلَ الذي أتيتُ فيه، قال: هَل كُنتَ بَعَثْتَ إليَّ بشيءٍ؟ قال: أخبِرُك أنِّي لم أجِدْ مركبًا قَبلَ الذي جِئْتُ فيه، قال: فإنَّ اللهَ قد أدَّى عَنك الذي بَعَثْتَ في الخَشَبةِ! فانصَرِفْ بالألفِ الدِّينارِ راشِدًا

2. மரக்கட்டையில் வந்த ஆயிரம் தீனாரும், இறைவனும் சாட்சியும்

பனு இஸ்ரவேல் சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர், மற்றொருவரிடம் ஆயிரம் தீனார் கடன் கேட்டார். கடன் கொடுப்பவர் 'சாட்சிகளைக் கொண்டு வா' என்றார். அதற்கு அவர், 'சாட்சிக்கு அல்லாஹ் போதுமானவன்' என்றார். பிறகு அவர் 'ஜாமீன்தாரை (பிணையாளியை) கொண்டு வா' என்றார். அதற்கும் அவர், 'அல்லாஹ்வே ஜாமீன்தாராகப் போதுமானவன்' என்றார். கொடுத்தவர் அதை ஏற்று கடனை வழங்கினார்.

கடனைத் திருப்பித் தர வேண்டிய காலம் வந்தபோது, கடன்பட்டவர் கடலில் பயணிக்க ஒரு கப்பலைத் தேடினார். ஆனால் அவருக்கு எந்தக் கப்பலும் கிடைக்கவில்லை. உடனே அவர் ஒரு மரக்கட்டையை எடுத்து, அதைத் துளையிட்டு அதற்குள் ஆயிரம் தீனாரையும் ஒரு கடிதத்தையும் வைத்தார். அதை மூடிவிட்டு கடலில் வீசினார்: 'யா அல்லாஹ்! நீயே இதற்கு சாட்சி, நீயே ஜாமீன். இதை என் நண்பனிடம் சேர்த்துவிடு' என்று பிரார்த்தித்தார்.

மறுபுறம், கடன் கொடுத்தவர் கப்பல் வருகிறதா என்று கடற்கரையில் காத்திருந்தார். அவருக்கு ஒரு மரக்கட்டை கிடைத்தது. அதை விறகுக்காக வீட்டுக்கு எடுத்துச் சென்று பிளந்து பார்த்தபோது, உள்ளே பணமும் கடிதமும் இருந்தன! பின்னர் கடன்பட்டவர் நேரில் வந்து மீண்டும் ஆயிரம் தீனாரைக் கொடுத்தார். அப்போது கொடுத்தவர், 'அல்லாஹ் நீ மரக்கட்டையில் அனுப்பிய பணத்தை என்னிடம் சேர்த்துவிட்டான், உனது நேர்மைக்காக அல்லாஹ் உனக்கு உதவி செய்துவிட்டான்' என்று கூறி அந்தப் பணத்தைத் திருப்பி அளித்தார்.

படிப்பினை:

  • இறைநம்பிக்கை: அல்லாஹ்வை சாட்சியாகவும் ஜாமீனாகவும் ஏற்றுக் கொண்டால் அவன் நிச்சயம் உதவி செய்வான்.
  • கடனைத் திரும்பச் செலுத்துதல்: அமானிதத்தை ஒப்படைப்பதில் கடன்பட்டவர் காட்டிய தீவிர முயற்சி.
  • கொடுத்தவரின் நேர்மை: ஏற்கனவே பணம் கிடைத்துவிட்டது என்பதை மறைக்காமல், அந்த மனிதரிடம் உண்மையைச் சொன்ன அந்த நேர்மை மகத்தானது.

சுருக்கம்:

இந்த இரண்டு நிகழ்வுகளும் நமக்கு உணர்த்துவது என்னவென்றால், அமானிதத்தை நிறைவேற்றத் துடிப்பவர்களுக்கு அல்லாஹ்வே வழியமைத்துக் கொடுப்பான். நேர்மையாக நடப்பவர்களின் செல்வத்தை அல்லாஹ் இவ்வுலகிலும் பாதுகாப்பான், மறுமையிலும் நற்கூலி வழங்குவான்.

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக

படிச்சாச்சா.. எங்கே மனசுல பட்டத
பட்டுன்னு எழுதுங்க பாப்போம்!
அட..திட்டியாச்சும் இரண்டு வார்த்தை எழுதுங்களேன்