அறிவு, செல்வம் இரண்டிலும் எது சிறந்தது?

ஒரு சமயம் பத்து யூதர்கள் அலி (ரலி) அவர்களிடம் வந்து '' அறிவு, செல்வம் இரண்டிலும் எது சிறந்தது? ஏன் சிறந்தது? எங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனியே வெவ்வேறு பதிலகள் தரவேண்டும் '' என்று கேட்டனர்.
அலி ரலி அவர்கள் பத்து பதில்கள் தந்தார்கள்:

1. அறிவு என்பது இறைத் தூதர்களின் மரபுரிமைச் சொத்து; செல்வம் அரசர்களுடைய வழி வழிச் சொத்து. எனவே அறிவுதான் சிறந்தது.

2. செல்வத்தை நீங்கள் பாதுகாக்கவேண்டும்; ஆனால் அறிவு உங்களைப் பாதுகாக்கும். எனவே அறிவுதான் சிறந்தது.

3. செல்வத்தை வைத்திருக்கும் ஒருவனுக்கு அநேக எதிரிகள் இருப்பார்கள். அறிவை உடையவனுக்கு பல நண்பர்கள் இருப்பார்கள் எனவே அறிவுதான் சிறந்தது.

4. அறிவை விநியோகித்தால் அது பெருகுகின்றது; ஆனால் செலவத்தை விநியோகித்தால் அது குறைகின்றது. எனவே அறிவுதான் சிறந்தது. 

5. அறிவாளி பெருந்தன்மையுடன் நடந்துகொள்கிறான். செல்வந்தன் கஞ்சத்துடன் நடந்து கொள்கிறான். எனவே அறிவுதான் சிறந்தது. 

6. அறிவு திருட்டுப் போகாது; செல்வம் திருட்டுப் போகும் வாய்ப்புள்ளது. எனவே அறிவுதான் சிறந்தது. 

7. காலத்தின் ஓட்டத்திலே அறிவு பழுதடைவதில்லை. ஆனால் செல்வம் துருப்பிடித்து தேய்கிறது. எனவே அறிவுதான் சிறந்தது. 

8. அறிவு எல்லையற்றது; செல்வத்திற்கு எல்லையுண்டு அதைப் பற்றி கணக்கு வைத்துக்கொள்ளலாம். எனவே அறிவுதான் சிறந்தது. 

9. அறிவு உள்ளத்தைப் பிரகாசப்படுத்துகிறது; செல்வம் இருளடையச் செய்கிறது. எனவே அறிவுதான் சிறந்தது. 

10. அறிவு பணிவைத் தருகிறது; செல்வம் பகட்டைத் தருகிறது. எனவே அறிவுதான் சிறந்தது. 


சகோதரர்களே! இந்த பதிவைப் பற்றி உங்கள் கருத்தை இங்கே இடலாமே! 

நடுவர் தீர்ப்பு

சரி.. இப்பொழுது 4 நண்பர்களும் அருமையாக பேசிமுடித்துவிட்டார்கள். தீர்ப்பு சொல்லவேண்டும் என்ன தீர்ப்பு சொல்வது? கல்வியும்தான் செல்வமும்தான். இரண்டுமே சிறப்புதான் என்று சொன்னால் என்னையை சும்மா விட்டுவைக்கமாட்டீங்க. ஏம்பா. இதுக்கா இத்தனை மணிநேரம் பொறுமையா உட்கார்ந்திருந்தோம் என்று பொங்கிவிடுவீர்கள். யாருப்பா இப்படி ஒரு தீர்ப்பு எழுதித் தந்தது என்று எங்கள் ஆசிரியருக்கும் திட்டு விழும். அதனால் நல்ல தீர்ப்பைத் தராமல் நழுவ முடியாது.

செல்வம் என்பதை பொதுவாகப் பார்த்தால் அதில் நன்மையும் உண்டு தீமையும் உண்டு உயர்வும் உண்டு தாழ்வும் உண்டு. அதை நாம் பயன்படுத்துகிற விதத்தைப் பொருத்தது. இமாம் கஸ்ஸாலி ரஹ் அவர்கள் அற்புதமாக சொல்வார்கள்: செல்வம் என்பது நல்ல பாம்பைப் போன்றது. அதில் நஞ்சும் உண்டு; நல்ல மருந்தும் உண்டு. அதைப் பிரித்து அறியாவிட்டால் நம்மைக் கொன்றுவிடும். அதாவது செல்வம் தானதருமங்களுக்கு பயன்பட்டால் பள்ளிகள் கட்டுவதற்கும் மதரஸா நடத்துவதற்கு மார்க்கப் போட்டிகள் நடத்துவதற்கு.. ஏழைக்குமர்களின் ஏற்றமான வாழ்விற்குப் பயன்பட்டால் அந்த செல்வம் உயர்ந்ததுதான். அதேசமயம் குடிப்பதற்கும் கூத்தடிப்பதற்கும் கும்மாளம் போடுவதற்கும் ஆடல் பாடல் நடத்துவதற்கும் செலவழித்தால் அந்த செல்வம் தரங்கெட்ட செல்வமாகும்.

அதுபோல கல்வியும் அப்படித்தான்.

கற்க கசடற கற்பவை; கற்றபின் நிற்க அதற்கு தக.

கற்ற கல்வியின்படி தானும் அமல்செய்து மற்றவரையும் அமல் செய்யவைத்தால் அது சிறந்த கல்விதான். அதே சமயம் கற்ற கல்வியை மற்றவருக்கு போதிக்காமல் மறைத்தால் அல்லது அதன்படி அமல் செய்ய மறுத்தால் அந்த கல்வி எப்படி சிறப்பானதாக இருக்க முடியும்?

கல்வியோ செல்வமோ பகட்டுக்காகவும் பெருமைக்காகவும் பயன்படுத்தப் படுமானால் அது உயர்வைத் தராது என்பது மட்டுமல்ல நரகத்திற்குத்தான் நம்மை இழுத்துச் செல்லும்

மறுமை நாளில் மூன்றுபேர் விசாரிக்கப் படுவார்கள். அதில் ஒருவர் செல்வந்தர். அல்லாஹ் கேட்பான்: உனக்கு செல்வத்தைத் தந்தேனே எனக்காக என்ன செய்தாய்?

அவர் அள்ளிவிடுவார்:

''யாஅல்லாஹ் உன்பாதையில் செலவழித்தேன். பள்ளிக்கு கொடுத்தேன்; அதுக்கு கொடுத்தேன்; இதுக்கு கொடுத்தேன்''

அல்லாஹ் கூறுவான்: இல்லை நீ பொய் சொல்கிறாய்  உன்னை கொடைவள்ளல் என்று எல்லோறும் பாராட்டுவதற்காக கொடுத்தாய் யாரங்கே இவனை நரகத்தில் தள்ளுங்கள்

அடுத்து கல்வி கற்ற ஒரு அறிஞர். உனக்கு அறிவைக் கொடுத்தேனே எனக்காக என்ன செய்தாய்''  ''யா அல்லாஹ் நான் பிறருக்கு கற்றுக் கொடுத்தேன் உபதேசம் செய்தேன் பல பேரைத் திருத்தினேன்''. ''இல்லை நீ பொய் சொல்கிறாய் ۔ உன்னை பெரிய மேதை என்று எல்லோரும் பாராட்டுவதற்காக இதை செய்தாய் யாரங்கே இவனையும் நரகத்தில் தள்ளுங்கள்''

பர்த்தீர்களா? இப்படிப்பட்ட கல்வி உயர்வானதா இப்படிப்பட்ட செல்வம் சிறந்ததா?

எந்த கல்வி கண்ணியம் கட்டுப்பாடு ஒழுக்கத்தை கற்றுக்கொடுக்கிறதோ அந்த கல்வி சிறந்தது. எந்த செல்வம் பண்பாட்டை மீறாமல் பலருக்கும் பயனாக உள்ளதோ அந்த செல்வம் உயர்ந்தது இந்த வகையில் இரண்டுமே சரிசமமாக இருந்தாலும் அல்லாஹ் கேட்கிற ஒரே கேள்வியில் கல்வி ஒரு படி மேலே உயர்ந்துவிடுகிறது. அது என்ன கேள்வி?

قل هل يستوي الذين يعلمون والذين لا يعلمون

கற்றவர்களும் கல்வி அற்றவர்களும் சமமானவர்களா? என்று மற்றவர்களைப் பார்த்து மாமறை கேட்கிறது. எவ்வளவுதான் செல்வம் இருந்தாலும் அது கல்வி என்ற செல்வத்திற்கு ஒருபோதும் ஈடாகாது என்பது இறைவனின் தீர்ப்பு. அறிவின் தலைவாசல் அலி ரலி அவர்களின் தீர்ப்பும் இதுதான். அவர்களிடம் பத்து யூதர்கள் கேட்ட கேள்வி: எது சிறந்தது? கல்வியா செல்வமா/?

அதற்கு அவர்கள் கல்வியே சிறந்தது என்பதற்கு 10 காரணங்களை அடுக்கினார்கள். அதை எல்லோரும் ஏற்றுக் கொண்டார்கள். ஆகவே உயர்ந்த வாழ்வுக்கு உறுதுணையாக இருப்பதில் செல்வத்தை விட முன்னணியில் இருக்கிறது என்று கூறி இந்த பட்டிமன்றத்தை நிறைவு செய்கிறேன்.

அப்துல் அஜீஸ்: கல்வியே!

இடிமுழக்கப் பேச்சாளர்' அப்துல் அஜீஸ்:

நடுவர் அவர்களே! கல்விதான் உயர்வைத் தரும் என்று எங்கள் அணிவீரர் அடித்து சொல்லியும் இந்த மண்டையிலே மசாலா இல்லாத மக்குப் பசங்களுக்கு உரைக்கலைன்னா என்ன பண்ணுறது? நடுவர் அவர்களே! இந்த பணத்தாசை வந்துவிட்டால் நல்ல குணமெல்லாம் அப்படியே மாறிவிடும் என்பதை சொல்லித்தான் தெரியவேண்டுமா? கைப்புண்ணுக்கு யாராவது கண்ணாடி பார்ப்பார்களா? அப்படித்தான் ஒரு வீட்டுல நஸிமாவும் ஜெஸிமாவும் பேசிக்கிட்டாங்களாம். அடியே ஜெஸிமா.. உன்னோட மாமியார்ட்ட இருந்து சாவிக்கொத்தை எப்படி கைப்பத்துனே?''

அதுவா.. அது ஒண்ணுமில்லடி நஸிமா.. திடீர்னு காக்கா வலிப்பு வந்தமாதிரி நடிச்சேனா.. உடனே என் மாமியார் சாவிக்கொத்தை எடுத்து என் கையிலே தந்துட்டா

பாருங்கள் நடுவர் அவர்களே! பணம் பணம் என்று அலைபவர்களின் நிலையெல்லாம் இப்படித்தான் இருக்கிறது. யாரை எப்படி ஏமாற்றலாம்? யாருக்கு குழி பறிக்கலாம்?

ஓ செல்வத்திற்கு வக்காலத்து வாங்க வந்திருக்கும் வாயாடிப் பசங்களே! நல்லா சொல்றேன் கேட்டுக்குங்க. பூட்டி பூட்டி சேர்த்து வைக்கிற செல்வம் ஒருபோதும் சிறப்பைத் தராது. நெருப்பைத்தான் தரும். ஆம். நரக நெருப்புக்குத்தான் நம்மை அழைத்துச் செல்லும் செல்வம். இதை நான் சொல்லவில்லை. நாயன் சொல்லுகிறான்:

أيحسب ان ماله أخلده

இந்த செல்வம் நிரந்தரமான வாழ்வைத் தரும் என்று எண்ணிக்கொண்டானா?

كلا لينبذن في الحطمة

அவ்வாறல்ல; நிச்சயமாக 'ஹுதமா' என்ற நரகத்திலே தூக்கி எறியப்படுவான்.

ஆக, சிறப்பு என்பது செல்வத்தைக் கொண்டல்ல; கல்வியைக் கொண்டுதான்.

கற்றவருக்கு சென்ற இடமெல்லாம் சிறப்புகல்லாதவருக்கு சென்ற இடமெல்லாம் செருப்பு 

இந்த செருப்பு வாங்கத்தான் உதவும் உங்க செல்வம்;

சிறப்பு வேணும்னா அதுக்கு கல்வி வேணும்..புரியுதா?

அதுமட்டுமில்லை நடுவர் அவர்களே! கல்வி கொடுக்க கொடுக்க வளரும் காசு கொடுக்க கொடுக்க குறையும். இது எப்படி உயர்வுக்கு காரணமாக இருக்கமுடியும்? நாம் பேச்சு வழக்கில் சொல்வதுண்டு

'அதோ போறாரே அவரு 5 வருஷத்துக்கு முன்னாடி10 லட்சம் வச்சிருந்தாரு எல்லாம் செலவாகி இப்பநம்மகிட்ட வந்து டீ குடிக்க 10 ரூபா இருக்கான்னு

கேக்கறாரு' என்று சொல்வதுண்டு.

ஆனால் இப்படிச் சொல்லக் கேட்டதுண்டா:

'அதோ போறாரே அவரு 5 வருஷத்துக்கு முன்னாடி M.A. பட்டதாரியா இருந்தாரு; எல்லாம் செலவாகி இப்ப எட்டாம் வகுப்புக்கு எறங்கி வந்துட்டாரு'' அப்படின்னு எங்காவது சொல்லக் கேட்டதுண்டா?

கல்வி எவ்வளவு செலவழித்தாலும் பெருகிக் கொண்டே இருக்கும். அதுதானே உயர்ந்த வாழ்க்கைக்கு உறுதுணையாக  இருக்கமுடியும்? நடுவர் அவர்களே இவங்க செல்வம் செல்வம்னு குதிக்கிறாங்களே.. செல்வம்னா என்ன தெரியுமா? அது செல்வமல்ல. செல்வோம் அதாவது செல்வோம் செல்வோம் சென்றுகொண்டே இருப்போம் ஒரு இடத்தில் ஒழுங்காக இருக்கமாட்டோம். செல்வத்துல ஒரு வகைதான் தங்கம். தங்கம்னா என்ன தெரியுமா அது தங்கமல்ல த்ங்கோம் அதாவது ஓரிடத்தில் தங்கமாட்டோம். இப்படி ஒரு நிலையில்லாத செல்வம் எப்படி உயர்ந்த வாழ்க்கைக்கு உறுதுணையாக இருக்கமுடியும்? அவர் பேசும்போது சொன்னார்: இந்த மேடை இந்த அலங்காரம் இந்த பரிசுப் பொருள் எல்லாமே காசு என்று. ஆமாம் காசுதான். யார் இல்லை என்று சொன்னது? ஆனால் இதுவெல்லாம் எதற்காக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது? சும்மா பார்த்து ரசிக்கவா? மதரஸா மாணவர்களின் கல்வித் திறமையை வெளிப்படுத்துவதற்கு.!

இங்கே நீங்களெல்லாம் பல வேலைகளை விட்டுவிட்டு பலமணிநேரம் பொறுமையாக அமர்ந்திருக்கிறீர்களே எதுக்கு? சும்மா பந்தலைப் பார்த்துட்டு பந்தியை தின்றுட்டுப் போறதுக்கா? இல்லை. மாணவர்களின் அறிவுத் திறமையை அனுபவிப்பதற்கு!  இந்த அறிஞர்களின் கல்வி ஞானத்தை அள்ளிப் பருகுவதற்கு!!

அதைத்தான் ஃப்ராங்க்ளின் என்ற அறிஞன் சொன்னான்:

'' செல்வம் அது கல்விக்காக செலவழிக்கப் படுமானால் நல்ல பலனைத் தரும் ஆக, செல்வத்திற்கு சிறப்பு சேர்ப்பதே கல்விதான்

ஆகவே மனிதனின் உயர்ந்த வாழ்க்கைக்கு உறுதுணையாக இருப்பது கல்வியே கல்வியே என்று உறுதியாகக் கூறி உரையை நிறைவு செய்கிறேன்.

நடுவர்:

சும்மா பிச்சு உதறிட்டார் நம்ம அப்துல் அஜீஸ். மூஸா நபியை இறைவன் இரண்டு கடல்கள் சந்திக்கும் இடத்திற்கு அனுப்பி அலையவைத்தானே எதற்கு? கிள்ரு நபியிடம் டீ குடிக்க காசு வாங்கவா? அறிவைப் பெறுவதற்கு.!

தவ்ஃபீக்: செல்வமே!

சரவெடிப் பேச்சாளர் முஹம்மது தவ்ஃபீக் அலி:

சபையோர் அனைவருக்கும் சலாம் சொல்லி எனது வாதத்தை ஆரம்பிக்கிறேன். அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்

நடுவர் அவர்களே ஒரு அழகான பாட்டோட ஆரம்பிக்கட்டுமா?

நடுவர்:   ‘’பாடும்.. பாடித் தொலையும்.’’

‘’பணம் கொடுத்தாரே பக்கீர் முஹம்மது உண்மையா இல்லையா?             நாங்கள் தேசத்துரோகிகளா? மற்றவரெல்லாம் தியாகிகளா?

பதில் சொல்லிடு பட்டிமன்றமே பணத்தால் விடுதலை கிடைத்ததா இல்லையா?

நாட்டின் விடுதலைக்கு நாங்கள் கொடுத்ததில் பணமும் இருந்தது உண்மையா இல்லையா?

அருமையானவர்களே! அன்று சுதேசிக் கப்பல் வாங்குவதற்கு வ.உ.சி. அவர்கள் பணமில்லாமல் தவித்துக் கொண்டிருந்தபோது ஹாஜி பக்கீர் முஹம்மது அள்ளிக் கொடுத்தாரே அன்றைய மதிப்பிற்கே இரண்டு லட்சம் ரூபாய் என்றால் இன்று அதன் மதிப்பென்ன? கொஞ்சமும் தயங்காமல் குறைவின்றிக் கொடுத்து கப்பலை வாங்கி நாட்டுக்கு அர்ப்பணித்து இந்த நாட்டின் மானம் கப்பல் ஏறிவிடாமல் காப்பாற்றியவர்  ஹாஜி பக்கீர் முஹம்மது. அவரின் பரம்பரையிலே வந்த பாசமலர்கள் நாங்கள். அதனால்தான் செல்வத்தின் பெருமையை அள்ளிவிட வந்துள்ளோம். அள்ளிவிடலாமா?

நடுவர் அவர்களே! நம்ம அறிவுக்க கொழுந்து அஜ்மல் வந்தாக.. அவுக இஷ்டத்துக்கு அள்ளிக் கொட்டிட்டுப் போயிருக்காக. என்ன சொன்னாக? பணம் பாடாப் படுத்துது.. பணம் பாடாப் படுத்துது..

ஏப்பா பாடாப் படுத்துது? ஆடத்தெரியாதவளுக்கு தெருக்கோணலாம்.. அந்த கதையாவுல இருக்கு! முறையாப் பயன்படுத்துனா பணம் எப்படி  பாடாப் படுத்தும்? செல்வத்தை சேமித்து சீராக செலவழித்து முறையாக பயன்படுத்தியவர்களெல்லாம் வெற்றி காணவில்லையா? எத்தனை பேரைக் காட்டவேண்டும்?

அன்னை கதீஜா ரலியல்லாஹு அன்ஹா! ஒரு செல்வச் சீமாட்டி. அவர்களின் திரண்ட செல்வமெல்லாம் இந்த மார்க்கத்தின் வளர்ச்சிக்கு பயன்படவில்லையா? அறவழியிலே அவர்கள் அள்ளிக் கொடுத்ததால்தான் அல்லாஹ்வே அவர்களுக்கு சலாம் சொல்லி அனுப்பினான். யாருக்கு கிடக்கும் இந்த பாக்கியம்? அல்லாஹ்வின் பாதயிலே அள்ளிக் கொடுத்தால் அல்லாஹ்வின் சலாமும் கிடைக்கும்; அகில மக்களின் அன்பும் கிடைக்கும்.

கொடைவள்ளல் ஜமால் முஹம்மது! திருச்சியிலே இவரது பெயரில் ஒரு கல்லூரியே உண்டு.வரலாற்றிலும் இவருக்கு உயர்ந்த இடம் உண்டு. காரணம் என்ன தெரியுமா? பல ஏக்கர் பரப்பளவுள்ள நிலத்தை கல்லூரி கட்ட கொடுத்ததோடு மட்டுமல்லாமல் ஏழை மாணவர்களுக்கு ஏராளமாய் உதவினார். இன்று கல்வி கல்வி என்று கத்துகிறீர்களே..அந்த கல்விக்கு அந்த பகுதியிலே உயிர் கொடுத்தவரே அவர்தான். அவரது பணம்தான் பலபேரைப் பட்டதாரியாக்கியது. இன்று மக்தப் தஃலீம் கமிட்டியும் பரமக்குடி கீழப் பள்ளி ஜமாத்தார்களும் எவ்வாறு கல்விக்காக கல்வி கற்கும் மாணவர்களுக்காக பல லட்சம் செலவழித்து இந்த போட்டிகளை நடத்தி நம்மை ஊக்கப்படுத்துகிறார்களோ அதுபோல கொடைவள்ளல் ஜமால் முஹம்மது மாணவர்களின் அறிவுத் திறனுக்காக ஆயிரக் கணக்கில் அள்ளி வழங்கியவர். அதனாலே அவருக்கு மக்களின் உள்ளத்தில் உயர்ந்த மதிப்பும் கிடைத்தது இன்ஷாஅல்லாஹ் மறுமையிலும் அவருக்கு உயர்ந்த சுவனத்திலே ஓர் இடம் இருக்கலாம். இதற்கெல்லாம் என்ன காரணம்? அறவழியிலே அவர் அள்ளிக் கொடுத்ததுதான். அவர் இவர்களைப் போல் பணமில்லாமல் பக்கீர்ஸாவாக இருந்திருந்தால் இதையெல்லாம் செய்திருக்கமுடியுமா? வரலாற்றிலே இடம்பிடித்திருக்கமுடியுமா?

அறிஞர் பெர்னாட்ஷாவிடம் கேட்கப்பட்டது: பணத்தைப் பற்றி உங்கள் கருத்தென்ன? அவர் அழகாகச் சொன்னார்: பலர் பணத்தை தவறாக நினைக்கிறார்கள்.அதனால்தான் ஏழையாக இருக்கிறார்கள்.

செல்வம் என்பது வெறும் பொருளல்ல; அது அல்லாஹ்வின் அருளாகவும் இருக்கிறது. அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وابتغوا من فضل الله

''ஜும்ஆதொழுகை முடிந்துவிட்டால் பூமியிலே பரவிச் சென்று அல்லாஹ்வின் அருளைத் தேடுங்கள்''. இந்த வசனத்தில் பொருள் தேடுவதைக்கூட அருள்தேடுவதாக அல்லாஹ் கூறுகிறான் அப்படியானால் செல்வத்திற்கு அல்லாஹ்வே அங்கீகாரம் கொடுத்துவிட்டபிறகு இவர்கள் என்ன அதை மறுத்துப் பேசுவது? நடுவர் அவர்களே! நீங்கள் இறைவன் கட்சியா அல்லது இவர்கள் கட்சியா? நீங்களே முடிவு செய்துகொள்ளுங்கள்.

எனக்கு முன் பேசிய அஜ்மல் சொன்னார்: படித்தால்தான் முன்னுக்கு வரமுடியும் என்று. யார் சொன்னது? படிக்காத மேதைகள் எத்தனை பேரைக் காட்டவேண்டும்?

எதிரணியைப் பார்த்து ஒரு கேள்வி கேட்கிறேன்: பணம் இல்லையென்றால் உங்கள் பெற்றோர் உங்களை இந்தளவு ஆளாக்கியிருக்கமுடியுமா? பணம் செலவழிக்காமல்  இந்தளவு நீங்கள் படித்திருக்கமுடியுமா? அல்லது இந்த பட்டிமன்றத்தில் பேசியிருக்க முடியுமா? ஆக உங்கள் கல்விக்கே காரணமாக இருப்பது இந்த செல்வம்தான். அதைக் குறைத்துப் பேசலாமா? ஏறிவந்த ஏணியை எட்டி உதைக்கலாமா?  இது என்ன நியாயம்? ஆகவே உயர்ந்த வாழ்க்கைக்கு உறுதுணையாக இருப்பது செல்வமே! செல்வமே!! என்று உறுதிபடக் கூறி எனது உரையை நிறைவு செய்கிறேன்.

நடுவர் :

தவ்ஃபீக் சும்மா நச்சுன்னு பேசியிருக்கிறார். அவர் சொன்னார்: காசு இல்லாமல் கடையிலே கத்தரிக்காய் கூட வாங்கமுடியாது. அதாவது 'ரூவா' இல்லாமல் 'புவ்வா' கூட கிடைக்காது என்பதை தெளிவாகக் கூறியிருக்கிறார். முல்லா நஸ்ருதீன் ஒரு விருந்துக்கு போனார். விருந்து தடபுடலாக இருந்தது. ஆனால் இவருடைய எளிமையான ஜிப்பா கைலியைப் பார்த்துவிட்டு வாட்ச்மேன் உள்ளே விடவில்லை. விரட்டினான். உடனே முல்லா என்ன செய்தார் தெரியுமா? நேராக கடைக்குப் போய் ஒரு கோட் சூட்டு வாடகைக்கு வாங்கி அணிந்துகொண்டு டிப்டாப்பாக போனார். இப்பொழுது வாட்ச்மேன் வாயெல்லாம் பல்லாக சிரித்துக்கொண்டே வரவேற்றான். உபசரிப்பு பலமாக இருந்தது. முல்லா அங்கிருந்த ரொட்டியையும் சால்னாவையும் சட்டைப் பாக்கெட்டுக்குள் அள்ளிப் போட்டுக்கொண்டு ''சட்டையே! தின்னு சட்டையே! தின்னு'' என்றார். கூடியிருந்தவர்களெல்லாம் சிரித்தனர். முல்லா சொன்னார்: எளிமையான தோற்றத்தில் வந்தபோது எதுவும் கிடைக்கவில்லை. டிப்டாப்பாக வந்தபோதுதான் எல்லாமே கிடைத்தது. அப்படியானால் இந்த விருந்து எனக்கா? இந்த சட்டைக்கா? என்றார். பணம் இருந்தால்தான் உலகமே மதிக்கிறது என்பதை முல்லா சொன்னார்; ரொம்ப நல்லா சொன்னார்.

அடுத்து கல்வியே என்று கருத்துரை வழங்க 'இடிமுழக்கம் ஈமானின் விளக்கம்' அப்துல் அஜீஸ் வருகிறார். வாருங்கள் வந்து உங்கள் வார்த்தைகளைத் தாருங்கள்.

அஜ்மல்: கல்வியே!

அணுகுண்டுப் பேச்சாளர் அஜ்மல்கான்:

நடுவர் அவர்களே நம்ம அண்டப் புளுகு அஃப்சர் பாய் வந்தாக முழுப் பூசணிக்காயை சோத்துல மறைக்கிற மாதிரி உண்மையை மறைச்சு பேசிட்டுப் போயிருக்காக. கல்வி அறிவு இல்லாவிட்டாலும் பரவாயில்லை காசு இருந்தால் போதும் காரியத்தை சாதித்துவிடலாம் என்று சொன்னார். யார் சொன்னது?

‘’அரபு நாட்டுப் பயணத்திலும் படிப்பில்லாது பயனில்லை; அரசுப் பணிகளுக்கும் கல்வியின்றி வழியில்லை; மார்க்க கல்வி இல்லையென்றால் மறுமையிலே உயர்வில்லை; உலகக் கல்வி படிப்பதற்கு மார்க்கத்திலே தடை இல்லை; படிக்க வையுங்கள் தீனோரே படிக்க வையுங்கள் அன்பு மிக்க குழந்தைகள படிக்க வையுங்கள்’’

மேலும் அவர் சொன்னார் காசு இல்லை என்றால் பெத்த பிள்ளைகூட தகப்பனை மதிப்பதில்லை என்றார் நான் கேட்கிறேன்: அந்த பிள்ளைக்கு சின்ன வயதிலிருந்து காசைக் கொடுத்து காசைக் கொடுத்து ஊதாரித்தனமாக வளர்த்ததினால்தானே தகப்பனை மதிக்காத தான்தோன்றியாக திரிகின்றான் அதே சமயம் அந்த பிள்ளைக்கு சிறுவயதிலேயே முறையான கல்வி புகட்டி இருந்தால் தானும் உயர்ந்து தந்தைக்கும் பெருமை சேர்த்திருப்பானே என்னை மாதிரி.

நடுவர் அவர்களே தொட்டில் முதல் மரணக் கட்டில் வரை பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை தொடர்ந்து மனிதன் கட்டாயம் பெறவேண்டிய ஒன்றுதான் கல்வி.

கற்கை நன்றே  கற்கை நன்றே  பிச்சை புகினும் கற்கை நன்றே  படிக்க காசில்லையா பிச்சை எடுத்தாவது படி ஒருபோதும் படிப்பை விட்டுவிடாதே எந்தளவு கல்வியைப் படிப்பது வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது பார்த்தீர்களா

நபியவர்களுக்கு நபிப் பட்டம் கிடைத்தவுடன் முதன் முதலில் அருளப்பட்ட வசனமே இக்ரஃ ஓதுவீராக என்பதுதான்

இறைவனின் முதல் உத்தரவே ஓது படி என்பதுதான். பொருளைத் தேடு செல்வத்தை சேமித்து வை என்று முதலில் சொல்லவில்லை. கல்வியைத் தேடு என்றுதான் சொல்கிறான்

திரைகடல் ஓடி திரவியம் தேடு என்று பெரியவர்கள் சொன்னதெல்லாம் உண்மைதான். ஆனால் பெருமானார் என்ன சொன்னார்கள்?

சீனா தேசம் சென்றேனும் சீரிய கல்வியைத் தேடுங்கள்/ சிங்கத்தின் வாய்க்குள்ளே கல்வி இருந்தாலும் அதைத் தேடிப் பெறுங்கள்'' என்று மிக அழுத்தமாக சொன்ன மார்க்கம். அந்த மார்க்கத்தில் பிறந்துவிட்டு இங்கே வந்து பணம் பணம் என்று கூவலாமா?

நடுவர் அவர்களே! அறிவு நமக்கு கிடைத்துவிட்டால் அனைத்துமே கிடைத்துவிட்டதாக அர்த்தம். அறிவு இல்லாமல் எத்தனை செல்வம் இருந்தாலும் அதனால் ஒரு பயனும் இல்லை.

யாருக்கு கல்வி ஞானம் கிடைத்துவிட்டதோ அவருக்கு எல்லா பாக்கியங்களும் கிடைத்துவிட்டது. அதைத்தான் திருவள்ளுவர் கூட அழகாக சொன்னார்:

அறிவுடையார் எல்லாம் உடையார் அறிவிலார் என்னுடைய ரேனுமிலர்

நபி சுலைமான் (அலை) அவர்களிடம் அல்லாஹ் என்ன  கேட்டான்: நபியே உங்களுக்கு அறிவு வேண்டுமா? அதிகாரம் வேண்டுமா? நபி கூறினார்கள்: யா அல்லாஹ். எனக்கு அறிவு மட்டும் போதும் என்றார்கள். அல்லாஹ் சொன்னான்: இரண்டையுமே எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். நீர் அறிவைத் தேர்ந்தெடுத்ததால் அறிவையும் தந்தேன் அதிகாரத்தையும் தந்தேன் என்றான். உலகத்தையே ஆட்சி செய்யும் அருமையான வாய்ப்பும் தகுதியும் எப்படி கிடைத்தது? அறிவைத் தேர்ந்தெடுத்ததால்தானே? நடுவர் அவர்களே! நாங்களும் அறிவு என்ற தலைப்பைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளோம். எங்களுக்கு உலகத்தின் ஆட்சி வேண்டாம். நல்ல தீர்ப்பைத் தந்தால் போதும்.

ரொம்ப வேண்டாம். யூசுஃப் நபி வரலாற்றை எடுத்துப் பாருங்கள். அவர்களின் அறிவுதான் அவர்களை ஆட்சிக் கட்டிலில் அமர்த்தியது. ஆரம்பத்திலே செய்யாத ஒரு குற்றத்திற்காக சிறையிலே அடைக்கப்பட்டார்கள். அவர்களின் அறிவுதானே சிறையிலிருந்து விடுதலையாக்கியது? அரசர் கண்ட கனவுக்கு யாரும் பதில் சொல்ல முடியாமல் திணறியபோது அறிஞர் யூசுஃப் நபி அவர்கள்தானே கனவுக்கு விளக்கம் சொல்லி அந்த நாட்டுக்கு வந்த ஏழாண்டு பஞ்சத்தை அறிவுப் பூர்வமான ஆலோசனையால் தடுத்து வெற்றி கண்டார்கள். அதனால் சிறையிலிருந்து விடுதலையும் கிடைத்தது; சிம்மாசனமும் கிடைத்தது. ஆகவே அறிவுதான் உயர்ந்தது என்று அடித்துச் சொல்வேன்.

ஆகவே அருமையானவர்களே எல்லாவகையிலும் மனிதனின் உயர்ந்த வாழ்க்கைக்கு உறுதுணையாக இருப்பது கல்வியே கல்வியே என்று உறுதியாகக் கூறி உரையை நிறைவு செய்கிறேன்.

சும்மா வெளுத்து வாங்கிட்டார் நம்ம அஜ்மல். அவர் சொன்னார்: சுலைமான் நபியின் உயர்வுக்கு காரணம் அவர்களின் அறிவல்லவா? யூசுஃப் நபியின் உயர்வுக்கு காரணம் கனவுக்கு விளக்கம் சொல்லும் கல்வியறிவல்லவா? இப்படி எத்தனையோ பேர் ஏற்றம் பெற்றதற்கு அவர்களின் கல்விதானே காரணமாக இருந்திருக்கிறது? அதற்கு மாறாக உலகின் பெரிய பெரிய பணக்காரர்களெல்லாம் இன்று என்ன ஆனார்கள்? காரூனின் செல்வம் என்ன ஆனது? அவனுடைய கணக்கற்ற கஜானாக்களும் கருவூலங்களும் இன்று பூமிக்குள்ளே புதைந்துகொண்டிருக்கிறதே..

அதுமட்டுமா? அபூலஹபைப் பற்றி அருள்மறை அல்குர்ஆன் என்ன கூறுகிறது?

ما اغني عنه ماله وما كسب

அவனுடைய செல்வம் அவனைக் காப்பாற்றவில்லை. எனவே செல்வம் ஒருபோதும் சிறப்பைத் தராது என்று பேசிவிட்டுப் போயிருக்கிறார். இல்லை செல்வத்தாலும் உயர்வு உண்டு என்று உரத்த குரலில் பேச வருகிறார் சரவெடிப் பேச்சாளர் முஹம்மது தவ்ஃபீக் அலி. வாருங்கள் வந்து மைக்கைப் பிடியுங்கள் அப்படியே இவர்களையும் ஒரு பிடி பிடியுங்கள். பிடிக்கிற பிடியிலே மேடை கிடுகிடுத்து ஆடவேண்டும்; இவர்களெல்லாம் துண்டக்காணோம் துணியக் காணோம் என்று ஓடவேண்டும்.

அஃப்சர்: செல்வமே

அதிரடி பேச்சாளர் அஃப்சர்:

நடுவர் அவர்களே ! இன்று செல்வத்தின் அவசியத்தை அனைவருமே புரிந்து வைத்திருக்கிறோம். காசில்லாமல் காரியம் நடக்காது. அதனால்தான் அருமையாக பாடினான் ஒரு கவிஞன்:

‘’கையுக்கும் பையுக்கும் ஓட்டம் இருந்தால் கூட்டம் இருக்கும் உன்னோடு.

தலைகளை ஆட்டும் பொம்மைகளெல்லாம் தாளங்கள் போடும் தன்னோடு.’’

நடுவர் அவர்களே நீங்கள் பிடித்திருக்கும் மைக்கு. நாம் நின்றுகொண்டிருக்கும் இந்த மேடை. ஏன்.. இவர்கள் அணிந்திருக்கும் ஆடை எல்லாமே காசு. இந்த அலங்காரம் இந்த தோரணம் எல்லாமே லேசு அல்ல காசு.

இந்த நிகழ்ச்சியின் இறுதியில் பெறவிருக்கின்ற பரிசுகள் கூட பணம் கொடுத்து வாங்கியது. பரமக்குடி கீழப்பள்ளி ஜமாஅத்தார்களும் மக்தப் தஃலீம் கமிட்டியும் வழங்கிய பணம் பரிசுகளாக இங்கே வந்துள்ளது. உங்களுக்கு பரிசு வேணுமா வேணாமா? வேணும் என்றால் பணம் தான் சிறந்தது என்று ஒப்புக்கொள்ளுங்கள். இல்லையென்றால் மேடையை விட்டு இறங்கி ஓடுங்கள்.

அருமையானவர்களே அழகான பழமொழி ஒன்று சொல்வார்கள். ‘’மனி இஸ் குட் சர்வெண்ட்’’ பணம் என்பது மனிதனுக்கு சேவை செய்யும் சிறந்த பணியாளன்

ஆம் சகோதரர்களே மனிதனின் தேவைகளை எல்லாம் அது முடித்துக் கொடுக்கிறது படிப்பு மட்டும் போதும் என்றால் நான் கேட்கிறேன். இன்று எத்தனையோ பட்டதாரிகள் வேலை இல்லாமல் வெட்டியாக அலைந்து கொண்டிருக்கிறார்களே என்ன காரணம்? ஆனால் பலபேர் பணத்தை வாரி இறைத்து பதவிகளில் கூட அமர்ந்துகொள்கிறார்கள்

பணம் பாதாளம் வரைக்கும் பாயும் என்று சும்மாவா சொன்னார்கள்? பணக்காரனைப் பார்த்து உலகமே அஞ்சுகிறது. கவுரவிக்கிறது. எந்த வாசலாக இருந்தாலும் பணக்காரனைக் கண்டால் படாரென திறந்து விடுகின்றது. அவனுடைய புண்சிரிப்பைப் பெற எத்தனையோ முகங்கள் ஏங்கி நிற்கின்றன. அவனுடைய கனைப்பு சப்தம் கேட்டவுடன் எத்தனையோ கைகள் தானாக வணக்கம் போடுகின்றன; வந்தனம் செலுத்துகின்றன எனவே ஒரு நாடோ ஒரு தனிமனிதனோ உயர்வடைய வேண்டுமானால் தன் பொருளாதார நிலையை மேம்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும்.

நடுவர் அவர்களே இவர்கள் பாவம். பத்தாம் பசலிகள்; உலகம் தெரியாதவர்கள்; இப்படித்தான் உளறுவார்கள். பணம் இருந்தால்தானே இன்று பெற்ற பிள்ளைகள் பெற்றோரை மதிக்கிறார்கள்

நான் ஒரு பெரியவரிடம் கேட்டேன் :

உங்களுக்கு மொத்தம் எத்தனை பிள்ளைகள் என்று?

அதற்குஅவர் சொன்னார்:'' எனக்கு மொத்தம் 3 son.''

''அப்படியா... அதுல உங்களுக்கு சோறு போடுறது எந்த  son ?

அவர் சொன்னார் :' பென்சன்'. 

ஆக பெற்ற பிள்ளைகள் மூன்று  பேரும் அவருக்கு உதவல. அவர் வாங்குற பென்சன் தான் உதவுது.

அதனால்தான் ஒரு கவிஞன் பாடினான்:

''பானையில சோறு இருந்தா
பூனைகளும் சொந்தமடா..
பெட்டியில பணமில்ல
பெத்தபுள்ள சொந்தமில்ல''

நம் வாழ்க்கையில் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் பணம் தேவைப் படுகிறது.

மனைவி மக்களைப் பட்டினி போடாமல் காப்பாற்றுவதற்கு. உற்றார் உறவினருக்கு உதவுவதற்கு. மஸ்ஜிதுகள் மதரஸாக்கள் கட்டுவதற்கு. மராமத்துகள் பார்ப்பதற்கு. வறுமையில் வாடுவோருக்கு வட்டியில்லா கடன் வழங்கி வளமாக வாழ வைப்பதற்கு.

இப்படி வரிசையாக அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம்... செல்வத்தின் அவசியத்தை !

ஆகவே உயர்ந்த வாழ்க்கைக்கு உறுதுணையாக இருப்பது செல்வமே என்று உறுதியுடன் கூறி என்னுரையை நிறைவு செய்கிறேன்.

நடுவர்:

ரொம்ப அருமையாக பேசினார் அஃப்சர்.

அவர் சொன்னார்: இன்று பணம் இருந்தால்தானே பெத்த பிள்ளைகளே பெற்றோர்களை மதிக்கிறர்கள் என்றார். இன்று அப்படித்தானே நடக்கிறது? அப்படித்தான் அன்னைக்கு ஒரு வாப்பாவும் மகனும் பேசிக்கிட்டாக: மகன் சொன்னான் வாப்பா.. என் கல்யாணத்துக்கு உன்னைக் கூப்பிடமாட்டேன் '' ஏண்டா கண்ணா?'' பின்னே உன் கல்யாணத்துக்கு என்னைக் கூப்பிட்டியா?''

மேலும் அவர் சொன்னார்: பணம் பாதாளம் வரைக்கும் பாயும் பணம் பத்தும் செய்யும்; பணம் எதையும் சாதிக்கும் பணம் என்றால் பொணம்கூட வாயைப் பொளக்கும். இன்று அப்படித்தானே நடக்கிறது? படிப்பில் பாஸ் ஆகாதவன் கூட பணம் கொடுத்து பதவியில் அமர்ந்துவிடுகிறான். கைநாட்டு கூட தெரியாத கயவர்களெல்லாம் கல்வி அமைச்சர்களாக உலா வருகின்றனர். ஆக உயர்ந்த பதவிகளில் நம்மை உட்கார வைப்பது பணம்தானே என்று பேசியிருக்கிறார் அதை மறுத்து கருத்து சொல்ல வருகிறார் சகோதரர் அணுகுண்டுப் பேச்சாளர் அஜ்மல்கான்.

வாருங்கள் வந்து வார்த்தைகளைத் தாருங்கள்